Αμόλα καλούμπα να γελάσουμε

Το γέλιο βγήκε από τον παράδεισο

Απόκριες. Τσικνοπέμπτη, Καθαρά Δευτέρα. Καιρός για γέλια, μεταμφιέσεις, πειράγματα, βόλτες. Καιρός για φαγοπότι, κρασί, τραπέζια. Δεν θα πεθάνουμε ποτέ κουφάλες… μνημονιοθάφτες ! Ο Διόνυσος ζεί μέσα μας. Εστω για λίγες μέρες. Η άνοιξη έρχεται που θα πάει. Ας ξαναγίνουμε παιδιά, ας γιορτάσουμε τα ήθη και έθιμά μας, ας πετάξουμε τον αετό μας, αφού δεν μπορούμε να πετάξουμε την πολιτικάντικη μασκαράτα, τη βολεμένη στα βουλευτικά έδρανα και στο μέλι της εξουσίας.

Καλύτερα κουδουνάτοι και αλευρομουτζουρωμένοι επαρχιώτες παρά ξεκούδουνοι και τζιτζιφιόγκοι ευρωλιγούρηδες. Εξω καρδιά με τις μπούλες της Νάουσας, το μπουρανί του Τυρνάβου, τους τρανταραίους της Σκοπέλου, το καρναβάλι και τα μπουρμπούλια της Πάτρας. Στον αγύριστο οι ατσαλάκωτοι λιμοκοντόροι  τραπεζοκράτες της εξουσίας και τα τσιράκια τους με τις απρόσωπες και κρυόκωλες γιορτές της παγκοσμιοποίησης.

Ας το γλεντήσουμε λοιπόν μέρες που είναι με κέφι και χαρά, με αστεία και υπονοούμενα, με χορό και με τραγούδι, με αγκαλιές και χάδια. Κι έχει ο Θεός.

Ένα γέλιο θα μας σώσει ; Γιατί όχι. Το σίγουρο είναι ότι κάνει καλό στην υγεία. Είναι το πιο ανέξοδο και χωρίς παρενέργειες φάρμακο. Ακόμη και στις πιο δύσκολες στιγμές βοηθάει. Μας χαλαρώνει, μας ανακουφίζει, μας γεμίζει χαρά. Ανοίγει τους πνεύμονες και αερίζεται το πνεύμα μας.

«Χαρά σ’εκείνον που γελά με τα παθήματά του / που κάνει γλέντι τον καημό, χορό τα βήματά του».

Το γέλιο είναι φως, λιακάδα, χαρά Θεού. Μας απελευθερώνει. Μας κάνει να ελπίζουμε και να αγαπάμε τη ζωή παρά τα προβλήματα και τα στραπάτσα της.

Με τι γελάμε αλήθεια ;

Γελάμε με τις  γκάφες, τα λάθη, τις γκριμάτσες, τα κουσούρια, τα στραβοπατήματα, την αφέλεια, την αναποδιά, τη βλακεία του άλλου (καμιά φορά και με τον εαυτό μας).

Γελάμε με αστεία, ατάκες, ευφυολογήματα, λογοπαίγνια, αφορισμούς, υπονοούμενα, γλωσσοδέτες, πειράγματα, παιχνίδια, ανέκδοτα.

Γελάμε με ιστορίες, μύθους, βιβλία, ταινίες, θεατρικές κωμωδίες, σκίτσα, γελοιογραφίες, κόμικς, φωτογραφίες, φωτομοντάζ.

Υπάρχει χιούμορ λεπτό κι ευφυές, υπάρχει το καλαμπούρι και ο χαβαλές. Απ’όλα έχει ο μπαξές. Υπάρχει το ευτράπελο, το γαργαλιστικό, το σκαμπρόζικο, το σαρδόνιο, το χοντροκομμένο, το καυστικό,  το ειρωνικό, το τολμηρό, το λεπταίσθητο,  το σκωπτικό, το σαρκαστικό, το αυτοσαρκαστικό.

Το γέλιο είναι πηγή χαράς, μακραίνει τη ζωή, είναι «η μουσική της ψυχής» (Γιάννης Ρίτσος). Είναι μια «γυμναστική» του μυαλού αλλά και του σώματος. «Οσο γελάμε τίποτα δεν χάθηκε» έλεγε ο Σαίξπηρ.

Το χιούμορ είναι συνήθως αντρική υπόθεση. Εννοώ ότι δημιουργοί γέλιου είναι ως επί το πλείστον άρρενες. Από τους Αριστοφάνη, Μένανδρο, Σαίξπηρ, Μολιέρο,  Γκολντόνι, Φεντώ, Μαρκ Τουέν,  έως τους  αδελφούς Μάρξ, Τσάρλι Τσάπλιν, Χοντρό-Λιγνό, Γούντι Αλεν, τους κομίστες Τσαρλς Σούλτς, Κίνο, Βολίνσκι, Αλτάν, Ρεζέ, κ.α. Βάλτε επίσης Ελληνες δημιουργούς όπως οι Ροϊδης, Σουρής, Σακελλάριος, Τσιφόρος, Τζαβέλλας, Πρετεντέρης, Ψαθάς, Γιαλαμάς, Μποστ, κ.α.

Οι γυναίκες είναι πιο γήΪνες, ευαίσθητες, συναισθηματικές. Όχι ότι δεν έχουν αίσθηση του χιούμορ, κάθε άλλο. Εχω δει λαΪκές γυναίκες στην επαρχία με αστείρευτη έμπνευση και διάθεση για αστείες ιστορίες.  Περισσότερο όμως είναι πηγές ομορφιάς, έμπνευσης και δημιουργίας.

«Όταν γελάς όλα γύρω μου γελούνε / όταν γελάς και τ’αηδόνια τραγουδούνε» έγραφε και τραγουδούσε όμορφα σ’ ένα παλιό ρομαντικό τραγούδι ο Κώστας Γούναρης. «Γέλα πουλί μου γέλα / κι είναι η ζωή μια τρέλα» συμπληρώνουν οι αδελφοί Κατσιμίχα.

Ο Μανώλης Αναγνωστάκης γράφει σ’ένα ποιήμα του : «Θυμάσαι τις νύχτες ; Για να σε κάνω να γελάσεις περπατούσα πάνω / στο γυαλί της λάμπας. / «Πως γίνεται;» ρώταγες . Μα ήταν τόσο απλό,  / αφού μ’αγαπούσες».

Ο Χιλιανός Πάμπλο Νερούδα στο ίδιο μήκος κύματος σ’ένα ποιήμα του : «Πάρε μου το ψωμί, αν θέλεις / πάρε μου τον αέρα, αλλά / μη μου παίρνεις το γέλιο σου».

Κι ο  Νικολά Μπαρό στο μυθιστόρημά του «Η εποχή των κερασιών» γράφει στο επιλογικό του σημείωμα : «Το γυναικείο χαμόγελο είναι ένα δώρο εξ ουρανού, είναι η αρχή κάθε ερωτικής ιστορίας».

Αυτά τα ολίγα για το γέλιο και το χαμόγελο που παραμένουν ανεξάντλητα και μας ομορφαίνουν τη ζωή. Ας μην ξεχνάμε ότι :

*Αν δεν  γελάσεις το πρωί, μην καρτερείς το βράδυ.

   * Γέλιο και κλάμα είναι στον ίδιο σάκο. 

    *Οσοι ξέρουν να γελούν, πολλά χρόνια θε να ζούν.

    * Το γέλιο βλάπτει σοβαρά την… κατάθλιψη.