Ανοιξη, η ευγενεστέρα των μαχών

Πατρίδα

Του Λορέντζου Μαβίλη (1888)

Πάλε ξυπνάει της άνοιξης τ’ αγέρι·
στην πλάση μυστικής αγάπης γλύκα.
Σα νύφ’ η γη, πόχει άμετρα άνθη προίκα,
λάμπει, ενώ σβυέται της αυγής τ’ αστέρι.

Πεταλούδες πετούν ταίρι με ταίρι,
εδώ βουίζει μέλισσα, εκεί σφήκα·
Τη φύση στην καλή της ώρα εβρήκα,
λαχταρίζει η ζωή σ’ όλα τα μέρη.

Κάθε μοσκοβολιά και κάθε χρώμα,
κάθε πουλιού κελάηδημα ξυπνάει
πόθο στα φυλλοκάρδια μου κι ελπίδα

να σου ξαναφιλήσω τ’ άγιο χώμα,
να ξαναϊδώ και το δικό σου Μάη,
όμορφή μου, καλή, γλυκειά πατρίδα.

Η μάχη

Του Δημήτρη Αβούρη (ποιητή-αφηγητή)

Χιλιάδες λευκές μαργαρίτες συμμετέχουν
στην κατάληψη του λόφου
Ανηφορίζουν από παντού

Μια γερακίνα παρατηρητής με ακρίβεια
Ματαιότης
Ούτε να τις τρομάξει δεν τα καταφέρνει.

Από την άλλη, προελαύνουν παπαρούνες

Τα λουλούδια δεν υποχωρούν
γι’ αυτό ανθίζουν.

Η νύχτα θυμίζει καταστροφή

Οι πυγολαμπίδες έχουν ανάψει το λόφο
ολοσχερώς.

Η μάχη θα δοθεί στην κορυφή
Λάφυρο του πρωινού, στεφάνι με τα νεκρά λουλούδια

Ποιο θα το πρωτοστολίσει;

Η Άνοιξη έχει καταλάβει τα πάντα
Η ευγενεστέρα των μαχών.