«Η μύγα και η μέλισσα» του μοναχού -αγίου Παϊσιου

Αν ρωτήσεις μια μύγα : «έχει λουλούδια εδώ στην περιοχή;», θα πει : «δεν ξέρω* εκεί κάτω στον λάκκο έχει κονσερβοκούτια, κοπριές, ακαθαρσίες», και θα σου αραδιάσει όλες τις βρωμιές στις οποίες πήγε.

Αν όμως ρωτήσεις μια μέλισσα : «είδες καμμιά ακαθαρσία εδώ στην περιοχή ;», θα σου πει : «ακαθαρσία ; όχι, δεν είδα πουθενά* εδώ ο τόπος είναι γεμάτος απο ευωδιαστά λουλούδια» και θα σου αναφέρει ένα σωρό λουλούδια του κήπου, του αγρού, κλπ.

Βλέπεις, η μύγα ξέρει μόνον που υπάρχουν σκουπίδια, ενώ η μέλισσα ξέρει πως εκεί πέρα είναι ένα κρίνος, πιο εκεί ένα ζουμπούλι…

Οπως έχω καταλάβει, άλλοι άνθρωποι μοιάζουν με τη μέλισσα και άλλοι με τη μύγα. Αυτοί που μοιάζουν με τη μύγα ψάχνουν σε κάθε περίπτωση να βρουν τι κακό υπάρχει και ασχολούνται μ’αυτό* δεν βλέπουν πουθενά κανένα καλό.

Αυτοί που μοιάζουν με τη μέλισσα βρίσκουν παντού, ό, τι καλό υπάρχει. Ο βλαμμένος άνθρωπος βλαμμένα σκέφτεται, όλα τα βλέπει ανάποδα. Ενώ όποιος έχει καλούς λογισμούς,   ό, τι και να δει, ό,τι και να του πεις, θα βάλει καλό λογισμό.

Γέροντος ΠαΪσιου Αγιορείτου «Πνευματικός αγώνας» (τρίτος τόμος απο τους «Λόγους» του, έκδοση του Μοναστηρίου «Ευαγγελιστής Ιωάννης ο Θεολόγος», Σουρωτή Θεσσαλονίκης).

 

Και μερικές αποφθεγματικές ρήσεις του, που έχει καταγράψει στο Αγιον Ορος ο ιερομόναχος Μακάριος στο βιβλίο  «Λόγοι σοφίας και χάριτος».

* Οι ανθρώπινες ευκολίες ξεπέρασαν τα όρια και έγιναν δυσκολίες. Πλήθυναν οι μηχανές, έκαναν και τον άνθρωπο μηχανή. Γι’αυτό έγιναν και οι καρδιές των ανθρώπων σιδερένιες.

* Οπου υλικός πλούτος, εκεί πνευματική φτώχεια.

* Πρέπει να φροντίζουμε να απλοποιούμε όσο το δυνατόν περισσότερο τη ζωή μας. Οι πολλές «ανέσεις» δυσκολεύουν τη ζωή μας. Η πολυτέλεια κουράζει τον άνθρωπο. Λίγα πράγματα χρειάζονται, απλά, αλλοιώς θα περάσουμε ολόκληρη τη ζωή μας φροντίζοντας για ντουβάρια και για πράγματα υλικά.

* Να κοιτάτε να μαθαίνετε ποιοί είναι δίκαιοι και τίμιοι άνθρωποι και αυτούς να ψηφίζετε. Σήμερα έχουμε περισσότερο ανάγκη όχι από «έξυπνους» αλλά από τίμιους και δίκαιους ανθρώπους.

* Οταν ο άνθρωπος δεν παρακολουθεί τον εαυτό του και δεν ξεσκονίζει τη συνείδηση του, η συνείδηση του πιάνει σιγά-σιγά πουρί και γίνεται αναίσθητος.

* Πατεράδες, να δίνετε προσοχή στα παιδιά σας, να τα μιλάτε, να ασχολείσθε μαζί τους. Τα καημένα τα παιδιά να μην μένουν «νηστικά» απο την πατρική αγάπη.

* Στην πνευματική ζωή δεν υπάρχει μία συνταγή, ένας κανόνας. Η κάθε ψυχή έχει τη δική της μοναδικότητα, ποιότητα και δεκτικότητα. Να μη θέλουμε να βάλουμε όλον τον κόσμο στο δικό μας καλούπι.