Το ελληνικό φιλότιμο *

%ce%bb%ce%b5%cf%80%cf%84%ce%bf%ce%bc%ce%b5%cf%81%ce%b5%ce%b9%ce%b1-%cf%86%cf%89%cf%84%ce%bf%ce%b3%cf%81%ce%b1%cf%86%ce%b9%ce%b1%cf%83    *Ο Ηλίας Λογοθέτης από την Κάρπαθο έμεινε συνολικά είκοσι οκτώ χρόνια στο Σουδάν. Θα μπορούσε να είχε επιστρέψει στην πατρίδα του πολύ νωρίτερα, αλλά ένα γεγονός τον ανάγκασε να διπλασιάσει την παραμονή του στα ξένα.
    Στο Χαρτούμ δούλευε από παιδί μαζί με τον πατέρα του, που ήταν καλός ρολογάς… Μετά από λίγα χρόνια για να αυξήσει το εισόδημά του έφυγε από το ρολογάδικο και πήγε να δουλέψει σ’ένα εμπορικό κατάστημα. Είχαν περάσει τα χρόνια και είχε μαζέψει αρκετά χρήματα για να μπορέσει να τελειώσει το κτίσιμο του σπιτιού της μικρής αδελφής του και να κοιτάξει επιτέλους και τη δική του αποκατάσταση.

    Πρώτη για το μεγάλο ταξίδι της επιστροφής ξεκίνησε η μητέρα του. Γνωρίζοντας την ευπιστία της και τη ροπή να βοηθά κόσμο, τη συμβούλεψαν να μη δεχτεί χρήματα από κανένα για να τα μεταφέρει στο νησί…γιατί οι κίνδυνοι ήταν μεγάλοι. Εκείνη όμως παράκουσε τις συμβουλές και δέχτηκε να μεταφέρει χρήματα από κάποιους συμπατριώτες της στους συγγενείς τους.
    Όταν έφτασε ανακάλυψε πως τα ξένα χρήματα είχαν κάνει φτερά. Η στεναχώρια της ήταν τόσο μεγάλη που έχασε τη λαλιά της. Κόντευε να πεθάνει από τη στεναχώρια κι επιπλέον είχε παρακούσει τις συμβουλές των γιων της.
    Πέρασαν κάνα δυο μήνες και ο Ηλίας Λογοθέτης επέστρεψε κι αυτός στην πατρίδα του. Γνωρίζοντας τις μεθόδους που ακολουθούν οι κρατικοί υπάλληλοι που κάνουν έλεγχο για το συνάλλαγμα που προσπαθούσαν να βγάλουν λαθραία από τη χώρα οι μετανάστες, τοποθέτησε όλα του τα χρήματα απλά μέσα στα ξυριστικά του. Έδωσε λοιπόν τις αποσκευές για έλεγχο και ζήτησε την άδεια να πάει να ξυριστεί όσο διαρκούσε ο έλεγχος. Με αυτόν τον απλό τρόπο μπόρεσε να σώσει όλες τις οικονομίες του…

    Όταν έφθασε στο νησί… αντιμετώπισε μια πολύ δύσκολη κατάσταση. Σκέφθηκε λοιπόν πως αν ξεκινούσε αμέσως να αποτελειώνει το σπίτι της αδελφής και να ξοδεύει για τα γλέντια του γάμου του, όλοι θα σκέπτονταν ότι αυτά γίνονταν με τα ξένα χρήματα.
    Θεώρησε λοιπόν τα χρήματα που κλαπήκαν από τη μητέρα του σαν δικό του χρέος, γιατί ποτέ δεν θα δεχόταν να αμφισβητήσει κάποιος την εντιμότητα τη δική του ή της οικογένειάς του και μοίρασε τις οικονομίες που με τόσο κόπο σε τόσα πολλά χρόνια απέκτησε σε αυτούς τους ανθρώπους.
    Επέστρεψε στο Χαρτούμ, αφού έμεινε πάλι απένταρος, για να ξαναδουλέψει άλλα τόσα χρόνια. Μόνο κοντά στα σαράντα, ελεύθερος πια από υποχρεώσεις, μπόρεσε να παντρευτεί και να κάνει δική του οικογένεια…

*Από το βιβλίο-μελέτη της Τίτσας Πιπίνου «ΟΙ γυναίκες της Δωδεκανήσου» με φωτογραφίες του Νίκου Κασέρη.