Aτάκες(Γκιώνης), Αφορισμοί(Καλλής), Λήμματα(Πλατής)

Του  Δημήτρη Γκιώνη

(δημοσιογράφου-συγγραφέα)

*Δεν αποκλείεται να έχεις άδικο.

*Είναι ανωτέρας υποστάθμης.

*Μια κακή εύνοια της τύχης.

*Να τα πούμε εκ του κοντόθεν.

* Με τη σειρά : Εμφραγμα, μπαλονάκι, μπάϊ μπας, μπάϊ μπάϊ.

*»Αμα δεν έρθεις, να μην ξανάρθεις», τον απείλησε.

*Κάνει, λένε, τις παλιανθρωπιές του, αλλά κατά βάθος είναι καλός άνθρωπος. Σκέψου να μην ήταν…

*Γιατί να πάει με το νόμο, όταν παράνομος έχει λιγότερα προβλήματα ;

*Σημασία έχει ποιόν ξέρεις, όχι τι ξέρεις.

*Πέρασαν ένα ολόκληρο βράδυ ακούγοντάς τον να μιλάει σεμνά για τον εαυτό του.

(ατάκες κυρίως από το βιβλίο του «Εμένα μου λες», εκδόσεις Καστανιώτη)

 

Του Βασίλη Καλλή 

(θεατρικού συγγραφέα)

*Το σημαντικότερο πράγμα στη ζωή είναι να δίνεις χαρά σε άλλα όντα.

*Δείξε μου το παιδί σου να σου δείξω ποιος είσαι.

*Αν δεν υπήρχαν οι μέτριοι και κάτω θα’μασταν όλοι κομπλεξικοί.

*Ο ψεύτικος θαυμασμός των διανοουμένων για τον απλό άνθρωπο είναι αληθινός.

*Οι επαναστάσεις είναι ωραίες για εκείνη τη μικρή ομάδα που τις κάνει. Όχι όμως και γι’ αυτούς που εν ονόματί τους γίνονται.

*Ωραίοι είναι οι ποιητές, αλλά πιο ωραία η φύση.

*Όταν λιγοστεύουν οι επιθυμίες έρχονται τα γεράματα.

*Δεν πειράζει να έχεις κατάθλιψη σήμερα, αρκεί να έχεις την υγειά σου.

*Μόνο όποιος δεν εξελίσσεται δεν αλλάζει γνώμη.

Σίγκμουντ Φρόϊντ, Καρλ Γιούνγκ και Στράτος Διονυσίου. Μετά από πολλά χρόνια έρευνας κατέληξαν ότι : της γυναίκας η καρδιά είναι μια άβυσσος.

(αφορισμοί από το βιβλίο του «Μήπως», εκδόσεις Φιλότυπον)

 

Του Νίκου Πλατή

  (δρ. Λημματογραφίας, συγγραφέα εξπέρ  ευθυμοσοβαρών λεξικών)

Από το Γελαστικό Λεξικό (εκδόσεις αλεξάνδρεια)

* Ειδήσεις, οι . Κατ’ευφημισμόν η προπαγάνδα, η συστηματική προσπάθεια πλύσης εγκεφάλου (τηλεθεατών και άλλων) με πληροφορίες, απόψεις και ιδέες που ελάχιστη σχέση έχουν με την αλήθεια (και καμία με τα πραγματικά τους συμφέροντα).
Οι εκφωνητές των ειδήσεων έχουν (το ίδιο, όπως και οι ζητιάνοι) μια «ειδική φωνή» όταν τις παρουσιάζουν (τρομώδης, αγωνιώδης, πομπώδης, αρκούντως γλοιώδης και στο βάθος απειλητική).
Θα μου πείτε που ακριβώς βρίσκεται το αστείο που να δικαιολογεί την παρουσία αυτού του λήμματος στο συγκεκριμένο λεξικό. Θα σας απαντήσω ευθύς αμέσως. Το αστείο βρίσκεται όταν οι εκφωνητές των ειδήσεων προπονούνται, δοκιμάζουν διάφορες φωνές και κάνουν τις γαργάρες τους… (Γελαστικό Λεξικό).

 

*Χοντράδες, οι. Πράξεις ή συμπεριφορές αίτινες χαρακτηρίζονται από έλλειψη λεπτότητας και ευαισθησίας απέναντι στους άλλους. Ακομψα, σεξιστικά αστεία. Προσβλητικά λόγια, χειρονομίες, εμφανέστατα…υπονοούμενα. Τα αστεία του Μπένι Χιλι, του Κόενε και του Σεφερλή, ας πούμε…
Στις χοντράδες εντάσσεται και τούτο δώ το ανεκδοτάκι (αλλά στις πιο…ήπιες) : «Κύριε Μπάμπη μου, ζητώ το χέρι της κόρης σας». «Γιατί, δεν κατάλαβα, εσύ δεν έχεις χέρι ;» «Εχω κύριε Μπάμπη, αλλά έχω βαρεθεί πια με το δικό μου χέρι!».

Κι αυτό το κατοχικό ανεκδοτάκι είναι αυτού του χιουμοριστικού αναμετρήματος : Είναι δύο πουτάνες στην Κατοχή. Λέει η μία στην άλλη : «Πήγα και γαμήθηκα με ένα Γερμανό για μια μπουκιά ψωμί», λέει η πρώτη. «Εγώ πήγα και πήρα μια πίπα από έναν Γερμανό όχι πως πείναγα αλλά για να βάλω κάτι στο στόμα μου».

 

Από το Ουαλικό Λεξικό του Σεξ (εκδόσεις Κέδρος)

*Φάλαινα, η . Το πλέον ογκώδες πλάσμα. Ένα κήτος (θαλάσσιο τέρας δηλ.).  Ζει στις ψυχρές θάλασσες. Θεωρείται η  «μεγαλύτερη ψωλή της οικουμένης» (κατά τα ελευθεροστομιακώς λεγόμενα), αφού η στύση της έχει περί τα 30 εκατοστά πλάτος και κάπου 3 μέτρα μήκος (περίπου μιάμιση φορά το ύψος του Μάϊκλ Τζόρνταν).
Ο Αριστοτέλης Ωνάσης , στη θαλαμηγό του «Χριστίνα», είχε ντυμένα τα σκαμπό του μπαρ με αποξηραμένο πεόδερμα φάλαινας (χαμογελούσαν πονηρά τα μάτια του πίσω από τα χοντρά, μυωπικά, γυαλιά όταν αποκάλυπτε στις ερωτικές και άλλες φίλες του ότι κάθονται… πάνω στον πούτσο ενός φάλαινου).
Ο Αμερικανός μυθιστοριογράφος Χέρμαν Μέλβιλ (1819-1891) στο περίφημο έργο του Μόμπυ Ντικ βάζει στο στόμα του Ισμαήλ (αφηγητή της όλης ιστορίας) να λέει τα παρακάτω, διαφημιστικά λόγια για το σπέρμα του φάλαινου :
«Σπουδαίο απορρυπαντικό ! Σπουδαίο γλυκαντικό ! Σπουδαίο μαλακτικό ! Ένα τόσο γευστικό καταπραϋντικό ! Βάζοντας τα χέρια μου μέσα σ’αυτό, ύστερα από λίγα λεπτά, τα δάχτυλά μου έμοιαζαν με χέλια…» (Ουαλικό Λεξικό του Σεξ)

 

*ψιτ ! Κλητικό επιφώνημα μετά θαυμαστικού. Απευθύνεται σ’εκείνον (εκείνην) που βρίσκεται σχετικά κοντά μας και θέλουμε να τον (την) καλέσουμε (αλλά αγνοούμε πως ονομάζεται). Το χρησιμοποιούσαν παλιά τ’ αγόρια, όταν ήθελαν να πειράξουν, στο δρόμο, τα όμορφα κορίτσια.
Εκφέρεται με διάφορους τρόπους (ψιθυριστά, συριστικά,  παρατεταμένα, κοντανασαίνοντας), και έχει κάθε φορά μια ιδιάζουσα σημασία.
Το πιο ερωτικό είναι αυτό που λέγεται ψιθυριστά και… επιστρέφει με το αυθόρμητο γύρισμα του κεφαλιού της κοπέλας (στην οποία απευθύνεται) και το συγκατανευτικό χαμόγελό της.
Υπάρχει όμως και το χαβαλετζίδικο ψιτ που αφορά σε πιο ομαδικές συμπεριφορές, αυτό που θα μπορούσε  κανείς να ονομάσει «κοινωνικό ερωτισμό της αγέλης».  Φράση : «Ψιτ ! Καλέ κορίτσια, πάρτε μας κι εμάς μαζί, να παίξουμε τις κουμπάρες !»