Αρχείο κατηγορίας Συλλεκτικά

Oι αρχές της Παρεμβαίνουσας Μη-Κατευθυντικότητας (NDI)

( Συλλεκτικά )

 Γράφει η Δέσποινα Κατσούδα

(ειδική εκπαιδευτικός- ψυχολόγος Msc Κοινωνικής Ψυχιατρικής και Παιδοψυχιατρικής, εμψυχώτρια ομάδων NDI).

 «Η μη-κατευθυντικότητα είναι μια φιλοσοφία ζωής που αγγίζει τα πιο σημαντικά ελατήρια του ανθρώπου: την επιθυμία διάσωσης της ταυτότητάς του, του προσώπου του, των επιλογών του» (Μισέλ Λομπρό).

«Έχω ξανασυμμετάσχει σε παρόμοιες βιωματικές ομάδες, αλλά σήμερα με αυτό που έζησα εδώ μαζί σας πραγματικά σοκαρίστηκα! Έχω ξανασυμμετάσχει σε τέτοιες διεργασίες. Ήταν όμως αλλιώς… Σήμερα, είναι διαφορετικά. Μπόρεσα να εκφραστώ εγώ.  Ελεύθερα. Να πω όλα όσα πιστεύω, όλα όσα νιώθω. Σαν άνθρωπος». (Μαργαρίτα, 16 ετών, μέλος ομάδας εφήβων) Συνέχεια

Eιδική αγωγή, Παραμύθι και Μη Κατευθυντικότητα

( Συλλεκτικά )

Γράφει η Κατερίνα Μενάγια

(ψυχολόγος, εμψυχώτρια ομάδων NDI)

Η ειδική αγωγή είναι ένας χώρος ευαίσθητος και δύσκολος. Υπάρχει μία πληθώρα από  ιατρικές ορολογίες που διαχωρίζουν και κατηγοριοποιούν τα άτομα με  αναπηρίες.

Η κατηγοριοποίηση δεν είναι βοηθητική όταν δουλεύεις με άτομα με αναπηρία. Δημιουργεί απόσταση, χωρίς να έχουμε την ευκαιρία να δούμε το άτομο ως πρόσωπο. Η μη κατευθυντικότητα παρέχει το πλαίσιο μέσα στο οποίο η διαφορετικότητα μπορεί να υπάρξει. Έχει ως άξονα και αρχή το σεβασμό, την αποδοχή του άλλου όπως είναι, την αρχή της συνοδείας, της θετικής στάσης απέναντι στον άλλον. (Μπακιρτζής, Κ.) Συνέχεια

«Ζώντας μαζί» του Μισέλ Λομπρό

( Συλλεκτικά )

 Γράφει  ο Στέλιος Γκιουζέπας

(κοινωνικός κλινικός ψυχολόγος εμψυχωτής – ψυχοθεραπευτής NDI, υπεύθυνος Προγράμματος Εναλλακτικής Θεραπείας Εξαρτημένων Ατόμων «ΑΡΓΩ» – Ψυχιατρικού Νοσοκομείου Θεσσαλονίκης)

Το βιβλίο του Μισέλ Λομπρό «Ζώντας μαζί, Η παρεμβαίνουσα μη-κατευθυντικότητα στη ζωή μας» αποτελεί ένα έργο στις σελίδες του οποίου ο συγγραφέας θεμελιώνει και παρουσιάζει αναλυτικά την πρότασή του για την ανάπτυξη του ανθρώπου, τη σχέση με τον άλλο, τη συλλογικότητα, την κοινωνία. Συνέχεια

«Από την ηδονή στην τρέλα» του Μισέλ Λομπρό

( Συλλεκτικά )

 Γράφει ο Κώστας Μπακιρτζής

(καθηγητής του ΑΠΘ, Παιδαγωγική Σχολή, εμψυχωτής-ψυχοθεραπευτής ΝDI, συγγραφέας του βιβλίου «Επικοινωνία και αγωγή»)

    Με το προς έκδοση αυτού του τρίτου βιβλίου του  Μισέλ Λομπρό  στα ελληνικά (το πρώτο είναι «Ο Αντι-Φρόϋντ», 1999 εκδ. Gutenberg, και το δεύτερο το «Ζώντας Μαζί», 2015, εκδ. Αρμός), έχουμε για τον έλληνα αναγνώστη μια αρκετά πλήρη εικόνα του έργου του ριζοσπάστη αυτού ερευνητή.

Τα τρία αυτά βιβλία, πέρα από  τη συνθετική αναφορά στο σύνολο του έργου του συγγραφέα, το προεκτείνουν σε νέες διερευνήσεις κατανόησης  του ανθρώπου και της πορείας του, συνδέοντας πάντοτε  τον ψυχικό κόσμο με το κοινωνικό και το φυσικό του περιβάλλον. Συνέχεια

Tο ζήτημα του πατριωτισμού

( Συλλεκτικά )

      Γράφει ο Μελέτης Μελετόπουλος
     (καθηγητής,  ιστορικός, κοινωνιολόγος)

  Μια ολιγάριθμη αλλά πανταχού παρούσα ομάδα πανεπιστημιακών, δημοσιογράφων, διανοουμένων και πολιτευτών επιχειρεί τα τελευταία χρόνια με συστηματικό και επίμονο τρόπο να επηρεάσει την κοινή γνώμη και ιδιαίτερα τη νεολαία και να μεταβάλλει την ιστορική συνείδηση και τους πολιτικούς προσανατολισμούς του ελληνικού λαού.

Προωθεί καινοφανείς απόψεις για γεγονότα μείζονος σημασίας, όπως η Ελληνική Επανάσταση, αλλά και υποστηρίζει συγκεκριμένες θέσεις για τις ελληνοτουρκικές σχέσεις, το Κυπριακό, την απόδοση ρατσιστικών και σωβινιστικών χαρακτηριστικών  στον ελληνικό λαό, τη σχέση μας με την Ορθοδοξία κ.α. Συνέχεια

Το δικαίωμα να έχεις πατρίδα

( Συλλεκτικά )

Γράφει ο Κωνσταντίνος Π. Ρωμανός
(πανεπιστημιακός καθηγητής Φιλοσοφίας)

Στην Ελλάδα, (αντίθετα με άλλες χώρες στην Ε.Ε.) δεν έχει αναδειχθεί ακόμη κάποιο αξιόπιστο κίνημα ή κόμμα που να αντιστρατεύεται ταυτόχρονα στον μεταναστευτικό εποικισμό και στην παγκοσμιοποιητική εξουσία των Βρυξελλών. Αν αυτό δεν συμβεί, η Ελλάς θα παραμείνει πιόνι των εξελίξεων μέσα και γύρω από αυτήν.

Είναι απολύτως αναγκαίο να κατανοήσει τάχιστα η βάση της Ελληνικής αριστεράς, αποστασιοποιούμενη από τις παγκοσμιοποιητικές ηγεσίες της, ότι διεθνιστικό καθήκον δεν είναι να φέρεις τον τρίτο κόσμο στην Ελλάδα, αλλά να πας στις χώρες τους να πολεμήσεις για την ανατροπή των συνθηκών εκεί. Ταυτοχρόνως να συντρίψεις μέσα στις δυτικές χώρες, το χρηματοπιστωτικό σύστημα χρέους και εκμετάλλευσης, και να θέσεις φραγμούς στην πλανητική εξουσία των πολυεθνικών εταιριών. Συνέχεια

Λόγος περί παρακμής (22-11-1996)

( Συλλεκτικά )

του Χρήστου Μαλεβίτση

Για την παρακμή της Ευρώπης άρχισε να γίνεται λόγος από τον προηγούμενο αιώνα. Ο ερχομός της έγινε αντιληπτός από οξυδερκή πνεύματα. Τώρα, λήγοντος του εικοστού αιώνος και τα πλέον αμβλεία πνεύματα την αντιλαμβάνονται. Διότι όλοι μας εισερχόμαστε στο τέλμα της.

Η Ελλάδα, χώρα περιφερειακή των εξελίξεων , δέχεται ισχυρότερες τις ωθήσεις των ρευμάτων της παρακμής, επειδή δεν διαθέτει αντιστάσεις. Γι’ αυτό κατάντησε αμπέλι ξέφραγο στα παρακμιακά ιδεολογικά κινήματα της Δύσεως, τα οποία σε αυτήν μετατρέπονται σε αθεράπευτες ψυχώσεις… Θα λέγαμε πως αντίσταση θα έπρεπε να προβάλουν τα πανεπιστήμια. Αλλά αυτά κατάντησαν τα εκκολαπτήρια της παρακμής. Συνέχεια

Η ασθένεια της Ευρώπης (9-12-1994)

( Συλλεκτικά )

    του Χρήστου Μαλεβίτση

Κάτι δεν πηγαίνει καλά με την Ευρώπη. Διότι  αυτά που ήδη συμβαίνουν δεν είναι σύμφωνα με τις προσδοκίες κανενός. Από καιρό , βεβαίως, ετέθη το ζήτημα της μοίρας του λεγόμενου δυτικού πολιτισμού. Όμως, όλη η σχετική προβληματική τελούσε κάτω από τον ορίζοντα αυτού του πολιτισμού. Τώρα είναι ωσάν να ζούμε εκτός αυτού του ορίζοντα. Πολύ περισσότερο που φαίνεται ο ορίζοντας αυτός να χάθηκε και να ξέμεινε μόνος του ο τεχνολογικός μηχανισμός. Είναι σαν την ατμομηχανή που έχασε τον μηχανοδηγό της. Η μηχανή εξακολουθεί να τρέχει. Αλλά  μια τέτοια μηχανή είναι καταδικασμένη να εκτροχιασθεί σε κάποια κλειστή στροφή. Συνέχεια

Kενό πολιτισμού (08-06-1996)

( Συλλεκτικά )

     Του Χρήστου Μαλεβίτση

Ο λεγόμενος δυτικός πολιτισμός, που ζήσαμε μέχρι τώρα είναι έργο της αστικής τάξεως των δυτικών κοινωνιών. Βέβαια, τούτη αφομοίωσε δημιουργικά και κατά τον τρόπο της, τις επιτεύξεις της Ιερουσαλήμ, της Αθήνας και της Ρώμης. Όμως η σύνθεση ήταν παντελώς δική της, διότι ξεκινούσε από διακεκριμένο πυρήνα ζωής, τον δυτικό.

Αυτό που δημιουργήθηκε ήταν ολοτελώς καινοφανές και μέγα. Η αστική τάξη υποκατέστησε την φεουδαλική τάξη. Αυτή η σαφήνεια του διαχωρισμού δύο κοινωνικών τάξεων συνέβη μόνο στη δυτική Ευρώπη. Σε άλλες κοινωνίες και σε άλλες εποχές συνήθως δεν υπάρχει αυτή η σαφήνεια. Συνέχεια

Οι γυναίκες στο Θείο Δράμα

( Συλλεκτικά )

  Του  στοχαστή Χρήστου Μαλεβίτση (1915-1997)

(απόσπασμα από το δοκίμιο «Η Ανάσταση» του βιβλίου του «Η ζωή και το πνεύμα»)

Οσο προχωρούμε προς το Πάθος και την Ανάσταση του Ιησού τόσο εντονώτερη καθίσταται η παρουσία των γυναικών. Οι οποίες εισέρχονται στα δρώμενα κατά τρόπο θετικό. Αντίθετα, η παρουσία των ανδρών μειώνεται και τούτοι εξέρχονται από τα δρώμενα, ενίοτε, κατά τρόπον αρνητικό. Οπως είναι η προδοσία του Ιούδα, οι τρεις αρνήσεις του Πέτρου, ο ύπνος των τριών μαθητών, του Πέτρου, του Ιακώβου και του Ιωάννη τη στιγμή της έσχατης αγωνίας του Διδασκάλου στη Γεσθημανή, η απουσία των μαθητών κατά τη Σταύρωση, εκτός απο τον Ιωάννη, όπως το μαρτυρεί ο ίδιος… Συνέχεια

Aνέτειλε το έαρ. Η ευωδία της Αναστάσεως

( Συλλεκτικά )

Του Φώτη Κόντογλου (1895-1965)

Σε μένα, όπως και σε κάθε Ελληνα που αγαπά τη θρησκεία μας, όλα τα φυσικά φαινόμενα είναι δεμένα με το μυστήριο της Εκκλησίας και πιο πολύ η άνοιξη, που γίνεται πνευματική με την Ανάσταση του Χριστού.

Αν μπορούσε κανένας να βγάλει από μέσα μου το γλυκό σκίρτημα της θρησκείας, ξέρω πως δεν θάνιωθα τη φυσική ομορφιά όπως τη νοιώθω τώρα, δίχως τον κρυφό ενθουσιασμό, δίχως την αγιασμένη αγαλλίαση που αισθάνομαι τώρα που τα νοιώθω όλα συνταιριασμένα με την ευωδία της θρησκείας. Θα αισθανόμουνα τη φύση όπως την αισθάνονται οι λεγόμενοι «φυσιολάτρες», ποιητικά, εξωτερικά, κι όχι με τη μυστική μακαριότητα και με την αγιασμένη ειρήνη που αισθάνεται ο χριστιανός. Συνέχεια

Οι ψυχές και οι μανάδες τη Μεγάλη Εβδομάδα

( Συλλεκτικά )

της λαογράφου Ευγενίας Περιορή (1928-2007)

Κάθε Μεγάλη Εβδομάδα, πολλά λέει ο λαός, για τις ψυχούλες των αγαπημένων νεκρών. Ολες οι γυναίκες , σ’όλη την Ελλάδα λένε πολλά για τη λύτρωση των ψυχών.

«Τη Μεγάλη Πέμπτη, που ο Σωτήρας κατεβαίνει στον Αδη, οι ψυχές των πεθαμένων λυτρώνονται… Ξανασαίνουν κι αυτές και πάνε στα λουλουδάκια. Γι’ αυτό τη Μεγάλη Πέμπτη, τη Μεγάλη Παρασκευή και το Μεγάλο Σάββατο, κάνουμε κόλλυβα, πάμε στα μνημούρια και τα στολίζουμε με λουλούδια. Συνέχεια

H «σκυτάλη» της ελληνικής ποίησης ανά τους αιώνες

( Συλλεκτικά )

    Ομηρος (8ος αιών π.Χ)

ΙΛΙΑΔΑ

*οἵη περ φύλλων γενεὴ τοίη δὲ καὶ ἀνδρῶν.
Φύλλα τὰ μέν τ᾽ ἄνεμος χαμάδις χέει, ἄλλα δέ θ᾽ ὕλη
τηλεθόωσα φύει, ἔαρος δ᾽ ἐπιγίγνεται ὥρη·
ὣς ἀνδρῶν γενεὴ ἣ μὲν φύει ἣ δ᾽ ἀπολήγει.

Όπως των φύλλων η γενιά, τέτοια και των ανθρώπων η φυλή*
τα φύλλα, άλλα τα ρίχνει ο άνεμος στη γη,
άλλα  φυτρώνουν στο φουντωμένο δάσος, σαν φτάσει η εποχή της άνοιξης.
Έτσι και των ανθρώπων η φυλή, ανθίζει η μια γενιά,
φυλλοροεί η άλλη και μαραίνεται. Συνέχεια

Σολωμός, Καβάφης, Ελύτης περί έρωτος

( Συλλεκτικά )

«Το όνειρο» του Διονυσίου Σολωμού

Άκου έν’ όνειρο, ψυχή μου
και της ομορφιάς θεά.
Μου εφαινότουν οπώς ήμουν
μετ’ εσένα μία νυχτιά.

Σ’ ένα ωραίο περιβολάκι
περπατούσαμε μαζί.
Όλα ελάμπανε τ’ αστέρια
και τα κοίταζες εσύ. Συνέχεια

To…ταλέντο του έρωτα

( Συλλεκτικά )

Ταλέντο είναι και ο έρωτας. Δεν το έχουν όλοι.

Η κυρία Ελλη ζούσε σε οίκο ευγηρίας. Βαθιά συναισθηματική και γεμάτη ζωντάνια κρατούσε σ’ένα κουτί παλιά γράμματα και της άρεσε να μιλάει για τον έρωτα με τη νοσηλεύτρια Σίσσυ Κοσσύβα, που τη φρόντιζε στα τελευταία χρόνια της ζωής της.

«Ταλέντο είναι και ο έρωτας. Δεν το έχουν όλοι. Τι θα άξιζε η ζωή σου, αν δεν είχες στιγμές χημείας, αγάπης, ερωτισμού ; Στιγμές που για χίλιους δυό λόγους μπορεί να μείνανε μόνο στιγμές.  Όμως πόσα σου δώσανε και πόσα θα είχες στερηθεί, ακόμα κι από αυτόν τον πόνο, που μόνο δημιουργικός είναι κι ας φτάνεις σε αδιέξοδο». Συνέχεια

Η χώρα των αρχιδίων

( Συλλεκτικά )

Του ΒΑΣΙΛΗ ΡΑΦΑΗΛΙΔΗ (1934-2000)

Στην Αθηναϊκή Δημοκρατία υπάρχουν αρχαί και αρχίδια. Αρχαί λέγονται οι μεγάλες εξουσίες και αρχίδια (αρχ.μικρό, ανάξιο λόγου υπούργημα) οι μικρές.

Συνήθως αι αρχαί δεν δημιουργούν προβλήματα. Οι άρχοντες ζητούν ψήφο εμπιστοσύνης απ’ευθείας από την Εκκλησία του Δήμου εννιά φορές το χρόνο. Κι αν δεν την πάρουν δεν καθαιρούνται μόνο, αλλά τιμωρούνται κιόλας. Συνέχεια

Αφορισμοί Βολίνσκι και Ζάρκο Πετάν

( Συλλεκτικά )

«Σκέψεις» του Βολίνσκι (1934-2015)

(από το ομώνυμο βιβλίο του, εκδόσεις Ροές)

*Καλύτερα είναι να είσαι αποτυχημένος ως έξυπνος παρά επιτυχημένος ως μαλάκας.

*Θάθελα να ήμουν γυναίκα και να αγαπούσα έναν άντρα σαν κι εμένα.

*Όταν η γυναίκα αποκτήσει όλα τα δικαιώματα θα χάσει όλα της τα προνόμια.

*Μια νύχτα έρωτα κρατάει ένα τέταρτο της ώρας. Συνέχεια