Αρχείο κατηγορίας Συλλεκτικά

Σύγχρονο μοντέλο μεταλλαγμένου ανθρώπου (5-01-2016, antivaro.gr)

( Συλλεκτικά )


του Βασίλειου Μπούτου

Δικτυωμένος αλλά ακοινώνητος,

σεξοκεντρικός αλλά ανέραστος,

υπερευαίσθητος (έναντι του εαυτού του) αλλά σκληρόκαρδος (έναντι των άλλων),

αδιάφορος για τους άλλους αλλά εξαρτώμενος από την γνώμη των άλλων, Συνέχεια

Το κορίτσι του πορτρέτου

( Συλλεκτικά )

του Λευκάδιου Χερν (1850-1904)

Ζούσε κάποτε στο Κυότο ένας νεαρός σπουδαστής που τον έλεγαν Τοκέϊ. Εμενε σ’ ένα δρόμο που το όνομά του ήταν Μουροματσί.
Ένα βράδυ, καθώς επέστρεφε στο σπίτι του από μια επίσκεψη, στη βιτρίνα ενός παλαιοπώλη παρατήρησε ένα παλιό χώρισμα από ζωγραφισμένο χαρτί. Ηταν ένα απλό χάρτινο χώρισμα, επάνω του όμως ήταν ζωγραφισμένο το ολόσωμο πορτραίτο μιας νεαρής κοπέλας, που αμέσως κέντρισε τη φαντασία του νεαρού. Καθώς ο παλαιοπώλης δεν ζητούσε και κανένα σπουδαίο ποσό, ο Τοκέϊ το αγόρασε και γύρισε μ’αυτό στο σπίτι.

Στη μοναξιά του στενού δωματίου του… το πορτραίτο του φάνηκε ακόμη πιο γοητευτικό. Ηταν το πορτραίτο ενός νεαρού κοριτσιού δεκαπέντε ή δεκαέξι ετών. Η παραμικρή λεπτομέρεια στα μαλλιά, τα μάτια, τα φρύδια, το στόμα, είχε σχεδιαστεί με μια λεπτότητα που ξεπερνούσε κάθε έπαινο. Οι άκρες των ματιών, έμοιαζαν με «μπουμπούκια λωτού που προσκαλούσαν όλες τις χάρες». Τα χείλη ήταν όμοια με «το χαμόγελο κόκκινου λουλουδιού», κι όλο το νεανικό πρόσωπο άνθιζε σε μια έκφραση απεριόριστης γλύκας. Συνέχεια

«Νεωτερισμοί» και αρχαίο δράμα

( Συλλεκτικά )

(15- 8-1999, Βήμα της Κυριακής)

του Μάριου Πλωρίτη

    Τους νεωτερισμούς πολύ ηγάπησα και πολύ ετίμησα, τον καιρό που ασκούσα θεατρική κριτική. Και όταν λέω «νεωτερισμούς», εννοώ προσεγγίσεις στο αειθαλές Αρχαίο Δράμα. Είχαμε, από τότε, κουρασθεί κάπως και κορεσθεί από τις «διδασκαλίες» τραγωδιών, που επαναλάμβαναν, η μια μετά την άλλη, την ίδια περίπου «όψιν» (σκηνοθεσία, σκηνογραφία, υπόκριση) –μ’όλο που κι εκείνες , στην εποχή τους, είχαν σταθεί νεωτερικές, και είχαν φτάσει σε εξαίρετα αποτελέσματα. Συνέχεια

Εμετο-μοντερνισμοί

( Συλλεκτικά )

(10-2000, Βήμα της Κυριακής)

του Μάριου Πλωρίτη

Θυμάστε τη ρήση : «Τρεις Εβραίοι άλλαξαν την αντίληψη για τον άνθρωπο. Αλλά ο καθένας τους τοποθετούσε το επίκεντρο της ζωής σε διαφορετικό μέρος του σώματος : ο ένας στην καρδιά, οι άλλος στο στομάχι, ο παράλλος λίγο παρακάτω. Ο πρώτος ήταν ο Ιησούς, ο δεύτερος ο Μαρξ, ο τρίτος ο Φρόϊντ».

Η εποχή μας το επιβεβαιώνει περίτρανα, συνδυάζοντας, αλλά και παραποιώντας, και τους τρεις : Η χριστιανική θρησκεία διαστρεβλώνεται από φανατικούς, δημαγωγούς και αρχικληρικούς. Η οικονομία μετατρέπεται σε όργανο τερατώδους εκμετάλλευσης ατόμων, λαών, περιβάλλοντος. Το σεξ ανάγεται σε πολύφερνο εμπορικό είδος. Συνέχεια

Η Ερω – Ο Στρατάκης

( Συλλεκτικά )

Του Μιχάλη Λεβέντη
(από το βιβλίο του «Των Ορατών και των Αοράτων», εκδόσεις Αρχονταρίκι)

Η Ερω

    «Ἔεερω!  Ἔεερω!» ἀκουγόταν τό πρῶτο πείραγμα, πού τό ἀκολουθοῦσαν ἀμέσως κι ἄλλα. Ὁ λόγος ἀφοροῦσε τή γυναίκα πού περνοῦσε ἀπό τό καφενεῖο τῆς κεντρικῆς πλατείας κρατώντας μιά μεγάλη τσάντα στόν ὦμο, ντυμένη ὅπως πάντα ἄθλια, κι ἔσερνε τό ταλαιπωρημένο μυαλό καί σῶμα της ποιός ξέρει γιά ποῦ.  Ἦταν ἄσχημη, λίγο κυρτή, ἀκαθόριστης ἡλικίας, ὅμως μ’ ἕνα παρελθόν διόλου εὐκαταφρόνητο: ἐρωτεύτηκε! Μάλιστα! Κι ἐρωτεύτηκε τόν  Ἔρρολ Φλύν στά νιάτα του, ὅταν τόν εἶδε μιά φορά στό πανί… κι αὐτό ἦταν.  Ἔρωτας κεραυνοβόλος! Καί ἀμοιβαῖος, καθώς ἰσχυριζόταν ἡ ἴδια. Συνέχεια

Χριστούγεννα…μαγαρισμένα στα σχολικά βιβλία

( Συλλεκτικά )

Γράφει ο Δημήτρης Νατσιός (δάσκαλος)

(20-12-2008, antivaro.gr)

    Χριστούγεννα σε λίγες μέρες, «χαρά στον κόσμο», μέρες τρανές, μέρες ευλογημένες. Κουράζονται, ατονούν καμιά φορά οι μαθητές μας από τον κάματο της μάθησης. Τους λέω: «υπομονή, έρχονται τα Χριστούγεννα». Και να, τα πρόσωπά τους φέγγουν, χαμογελούν, η προσμονή της εύμορφης γιορτής τα παρηγορεί. Αντέχουν ακόμη λίγες διαιρέσεις κλασμάτων και τας κατά βαρβάρων νίκας του πιστού, εν Χριστώ τω Θεώ, αυτοκράτορος των Ρωμαίων Ηρακλείου. Συνέχεια

Το ελληνικό φιλότιμο *

( Συλλεκτικά )

%ce%bb%ce%b5%cf%80%cf%84%ce%bf%ce%bc%ce%b5%cf%81%ce%b5%ce%b9%ce%b1-%cf%86%cf%89%cf%84%ce%bf%ce%b3%cf%81%ce%b1%cf%86%ce%b9%ce%b1%cf%83    *Ο Ηλίας Λογοθέτης από την Κάρπαθο έμεινε συνολικά είκοσι οκτώ χρόνια στο Σουδάν. Θα μπορούσε να είχε επιστρέψει στην πατρίδα του πολύ νωρίτερα, αλλά ένα γεγονός τον ανάγκασε να διπλασιάσει την παραμονή του στα ξένα.
    Στο Χαρτούμ δούλευε από παιδί μαζί με τον πατέρα του, που ήταν καλός ρολογάς… Μετά από λίγα χρόνια για να αυξήσει το εισόδημά του έφυγε από το ρολογάδικο και πήγε να δουλέψει σ’ένα εμπορικό κατάστημα. Είχαν περάσει τα χρόνια και είχε μαζέψει αρκετά χρήματα για να μπορέσει να τελειώσει το κτίσιμο του σπιτιού της μικρής αδελφής του και να κοιτάξει επιτέλους και τη δική του αποκατάσταση. Συνέχεια

Μεταξωτοί άνθρωποι (10-07-2012, Επίκαιρα)

( Συλλεκτικά )

Τριάντης ΓιάννηςΤου Γιάννη Τριάντη (δημοσιογράφου)

    Το είχε πει σε μια συνέντευξή του ο αείμνηστος Νίκος Καρούζος: «Μεταξωτοί άνθρωποι». Μιλούσε για κάποιους χωρικούς που είχε συναντήσει στη Λέσβο. Αγράμματοι ήταν, αλλά σοφοί. Και, προπάντων, τρυφεροί με τους άλλους. Απαλοί, χωρίς γωνίες που κόβουν, χωρίς καχυποψία, δίχως έπαρση και επιθετική ειρωνεία που πληγώνει. Μεταξωτοί άνθρωποι … Συνέχεια

Μικρές ιστορίες – αποφθέγματα

( Συλλεκτικά )

του Λουδοβίκου των Ανωγείων

Λουδοβίκος    Που πάς τέτοια ώρα ; ψιθύρισε μέσα από το πεύκο η κουκουβάγια στη μικρή πεταλούδα.Είναι περασμένα μεσάνυχτα. Αντε να κοιμηθείς !
Και η πεταλούδα της είπε : «Ξέρεις πόση είναι όλη κι όλη η ζωή μου, πουλί της σοφίας ; Είκοσι μέρες. Μόνο είκοσι μέρες. Και ζητάς να κοιμηθώ ;»

    Ηταν τέλη ΜαΪου όταν ένα κλαδάκι ενός γέρικου δέντρου άνθισε. ΟΙ μέλισσες μπαινόβγαιναν στα άνθη, έγινε σούσουρο στο δάσος. Μια κουκουβάγια το μάλωσε :
-Δεν ντρέπεσαι στην ηλικία σου να ερωτεύεσαι ;
-Την ψυχή μου να ρωτήσεις καρδούλα μου. Συνέχεια

Γιώργος Ζαμπέτας από καρδιάς*

( Συλλεκτικά )

Ζαμπετας    Αυτά κάνει η Πολιτεία μας. Αυτά… Αντί να αγκαλιάζει όλους τους καλλιτέχνες με αγάπη. Αντί να καταλάβει ότι ο πολιτισμός που κάνουμε, είναι το μεγαλύτερο κεφάλαιο που μπορεί να δώσει η Ελλάδα στην Ευρώπη κι ολόκληρο τον κόσμο.
    Που να το πάρουνε όμως χαμπάρι. Ολοι δεξιοί, αριστεροί, μεσαίοι μόνο να τρώγονται ξέρουν. Να τρώγονται και να τρώνε. Μηδενός εξαιρουμένου. Συνέχεια

H ιστορία της Ελληνίδας με τις 500 κόρες

( Συλλεκτικά )

(10-05-2014, lifo.gr)

    Η κυρία Σταυρούλα Πελέκη,
τα δύσκολα χρόνια και πολλή αγάπη στό Ορφανοτροφείο Θηλέων Λαμίας.
του Θανάση Χαραμή

    Γεννήθηκα και μεγάλωσα στη Ναύπακτο. Τίποτα δε μου έλειπε όταν ήμουν μικρή. Και εγώ και τα αδέλφια μου τα είχαμε όλα. Μόνο ίσως ο πατέρας μου που τον χάσαμε νωρίς, αλλά είχαμε τον τρόπο μας. Το 1957 τελείωσα δασκάλα και το 1960 ήρθα στο ίδρυμα στη Λαμία. Ήμουν 22,5 χρονών κορίτσι. Είχα μεγαλώσει κοντά στο κατηχητικό και ο πνευματικός μου με καθοδήγησε να έρθω στο ίδρυμα όπου ζητούσαν διευθύντρια. Ξέρω, ακούγεται περίεργο στην εποχή μας, αλλά τότε έτσι ήταν η υπακοή στον πνευματικό μας. Συνέχεια

Γονιός για πάντα

( Συλλεκτικά )

(21-09-2014, Ζωντανό Ιστολόγιο )

olga Της Γαλάτειας Γρηγοριάδου-Σουρέλη

(συγγραφέας βιβλίων για παιδιά, 1930-2016)

    Εχω ακούσει πολλά όνειρα: “Να γεννήσω, να λευτερωθώ, να ησυχάσω”,ή αργότερα: “Να ξεπεταχτούν τα παιδιά, να ησυχάσω”.
    Πιο έπειτα: “Να στρωθούν στο σχολείο, να μπουν σε μία ρέγουλα, να ησυχάσω” και απελπισμένες φωνές: “Αμάν! Να περάσει η εφηβεία που με παλάβωσε,να ησυχάσω…” Έχω ακούσει πολλά τέτοια όνειρα και τα καταλαβαίνω γιατί πρώτα τα έκανα εγώ. Συνέχεια