Αρχείο κατηγορίας Επί σκηνής

«Δείπνο ηλιθίων» του Φρανσίς Βεμπέρ

( Επί σκηνής- θεατρικές επιλογές )

Συμφορά από το πολύ μυαλό

    Υπάρχει άνθρωπος που να μην έχει μια δόση βλακείας; Ακόμη κι ο ευφυής, επιτυχημένος άνθρωπος, όταν είναι κυνικός και αλαζόνας, πόσο εύκολο είναι να την πατήσει ελλείψει ευαισθησίας ; Συμφορά από το πολύ μυαλό ή το έξυπνο πουλί από τη μύτη πιάνεται…
    Οι σκέψεις αυτές ήρθαν στο νού βλέποντας την απολαυστική γαλλική κωμωδία του Φρανσίς Βεμπέρ «Δείπνο ηλιθίων» στο θέατρο «Κάππα» (είχε γίνει και ταινία πριν αρκετά χρόνια με μεγάλη επιτυχία σε σκηνοθεσία-σενάριο του ίδιου του συγγραφέα). Συνέχεια

«Η μαγείρισσα» του Εντουάρντο Ματσάδο

( Επί σκηνής- θεατρικές επιλογές )

Η δύναμη της υπόσχεσης

    Τι σχέση μπορεί να έχει ο μικρόκοσμος μιας κουζίνας με την επανάσταση του Φιντέλ Κάστρο ; Τι μετράνε περισσότερο οι ανθρώπινες αξίες ή οι ιδεολογίες ;
    Τι ρόλο παίζει η ακέραιη προσωπική στάση ζωής; Η έλλειψη εμπιστοσύνης ; Η ιλουστρασιόν εικόνα μιας σοσιαλιστικής μονοκομματικής εξουσίας ; Συνέχεια

Σεργιάνι στη Θεσσαλονίκη με το ΚΘΒΕ

( Επί σκηνής- θεατρικές επιλογές )

    Μια τριήμερη χειμωνιάτικη βόλτα στη Θεσσαλονίκη με λιακάδα, κρύο και ψιλόβροχο. Κόσμος και κοσμάκης στις κεντρικές λεωφόρους Τσιμισκή και Εγνατίας, στον παραλιακό δρόμο του Λευκού Πύργου εν όψει των Χριστουγέννων. Ανθρωποι κάθε ηλικίας να περιφέρονται χαζεύοντας, ψωνίζοντας, κουβεντιάζοντας. Κι η νεολαία πανταχού παρούσα στους δρόμους, αραχτή και πάλλουσα σε καφενεία, ταβέρνες, εστιατόρια.

    Ο γράφων είχε να επισκεφθεί τη νύμφη του ΘερμαΪκού τουλάχιστον επτά χρόνια. Και το χάρηκε που βρέθηκε μετά από τόσο καιρό, έστω και για τόσο λίγο, στην… αγκαλιά της. Κύριος σκοπός του ήταν να θεατριστεί, να προλάβει να δει τουλάχιστον τέσσερις παραστάσεις στο Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος. Συνέχεια

Αναζητώντας τη χαμένη ζωή

( Επί σκηνής- θεατρικές επιλογές )

    Δυο άντρες δίδυμοι, ηλικιωμένοι, καλοστεκούμενοι και καλλιεργημένοι, με αστική καταγωγή. Κατοικούν εργένηδες μαζί στο πατρικό τους διώροφο σπίτι στην Αθήνα. Το θέατρο και η όπερα είναι η σταθερή διαφυγή από τη μοναξιά τους. Μια γοητευτική χωρισμένη γυναίκα θα αναστατώσει τη συμβατική ζωή τους ενοικιάζοντας τον κάτω όροφο της οικίας τους. Συνέχεια

Η ζωή στο «παραλίγο»

( Επί σκηνής- θεατρικές επιλογές )

rsz_c_stefanos-07096    Το βαθύ και αγεφύρωτο ηλικιακό χάσμα ανάμεσα σε δυο γενιές. Χαμένες προσδοκίες και ματαιωμένα όνειρα, στα σημερινά χρόνια της οικονομικής κρίσης και της μετανάστευσης χιλιάδων νέων. Η υπομονή, η θεατρική τέχνη της μεταμόρφωσης είναι ίσως μια λύση, μια διαφυγή.
    Αυτά είναι συνοπτικά τα κυρίαρχα μοτίβα στο τελευταίο έργο του Βασίλη Κατσικονούρη «Καγκουρώ», που έχει ανέβει στο ανακαινισμένο θεατράκι «Σταθμός» στο Μεταξουργείο. Πρωτοπαίχτηκε πέρυσι για λίγο καιρό στο Εθνικό Θέατρο, σε σκηνοθεσία Δημήτρη Μυλωνά και τώρα παρουσιάζεται σε σκηνοθεσία του ίδιου του συγγραφέα (είναι η πρώτη φορά που σκηνοθετεί έργο δικό του). Συνέχεια

Με δύναμη από τη «Στοά»

( Επί σκηνής- θεατρικές επιλογές )

Με δυναμη απο την κηφισια        Τρείς μεσοαστές εργαζόμενες γύρω στα 40, συναντιούνται τακτικά στο σπίτι της μιας συζητώντας ακατάπαυστα για το πώς να ξεφύγουν από τους άντρες, που… επιθυμούν διακαώς.
    Κρατάει χρόνια το άρωμα γυναίκας που αποπνέει η κωμωδία των Δημήτρη ΚεχαΪδη-Ελένης Χαβιαρά «Με δύναμη από την Κηφισιά» (πρωτοανέβηκε σε μια οιστρήλατη παράσταση από τον αείμνηστο Λευτέρη Βογιατζή στο Θέατρο οδού Κυκλάδων το 1995 κι έκτοτε έχει κάνει σεργιάνι στην Αθήνα και την περιφέρεια σε αρκετές και διαφορετικές εκδοχές). Συνέχεια

Κάνε κουράγιο Ελλάδα μου

( Επί σκηνής- θεατρικές επιλογές )

nikos_karanikolas-7690-min – Μαέστρο, τι αγαπάτε περισσότερο σ’αυτόν τον κόσμο ;
-Την πατρίδα μου, το ελληνικό κοινό και τι… άλλο; Τα τραγούδια μου (Μιχάλης Σουγιούλ)

    Στον αθηναΪκό θεατρικό γαλαξία ετούτο τον καιρό, αν υπάρχει γνήσιο λαΪκό θέαμα προσφέροντας μαγεία και ψυχαγωγία, γέλιο και συγκίνηση, συνειρμούς για το χτες και το σήμερα, λόγο χυμώδη, άφθονο τραγούδι και χορό, αυτό είναι αναμφισβήτητα το μουσικοθεατρικό έργο «Ας ερχόσουν για λίγο» στο θέατρο «Ακροπόλ». Συνέχεια

Από πρώτο χέρι

( Επί σκηνής- θεατρικές επιλογές )

Πολύτιμος «καπνός» μνήμης
apoprotoheri4e-patsialos-%cf%86%ce%b9%ce%bd%ce%b1%ce%bb    Τρεις κοπέλες επί σκηνής που με το τίποτα κάνουν τα πάντα. Συγκινούν, προσφέρουν γέλιο, προβληματίζουν κι αφυπνίζουν το θεατή. Πως; Με τρόπο θεατρικό, ντοκιμαντερίστικο και διαδραστικό μας φανερώνουν… από πρώτο χέρι μια αφανή πτυχή της ελληνικής ιστορίας : την ποτισμένη με ιδρώτα, ιώβεια υπομονή και ασύλληπτο κόπο παραγωγή- επεξεργασία του καπνού από αγρότισσες και καπνεργάτριες.
    Γυναίκες ανθεκτικές που έγιναν ένα με τη γη καλλιεργώντας, μαζεύοντας, αρμαθιάζοντας, αποξηραίνοντας με τα χέρια τους τόνους καπνά συχνά σε βάρος της υγείας τους. Γυναίκες στωϊκά «ρομποτοποιημένες» στην επεξεργασία του καπνού στα ανάλογα εργοστάσια παραγωγής τσιγάρων. Συνέχεια

«Η ωραία του πέραν» του Δημητρίου Παπαδόπουλου

( Επί σκηνής- θεατρικές επιλογές )

Για το βλέμμα σου μόνο
wraiaperan    Ενας έρωτας αλλοτινών καιρών στην ελληνική παροικία της Κωνσταντινούπολης το 1920. Ρομαντικός, κεραυνοβόλος εν μέσω αυστηρών ηθών και κοινωνικών διακρίσεων.
    Μυθιστόρημα εποχής, «Η ωραία του πέραν» του Δημητρίου Παπαδόπουλου (γνωστότερου με το ψευδώνυμο «Τυμφρηστός») μιλάει για τον παράφορο και τραγικό έρωτα δυο νέων, του Αιμίλιου και της Ερμιόνης. Βιβλίο που αγαπήθηκε ιδιαίτερα απο τις παλαιότερες γενιές του μεσοπολέμου και μεταπολεμικά (έγινε και ταινία από τον Ορέστη Λάσκο το 1953).
    Στο Θέατρο του Νέου Κόσμου με παιγνιώδη διάθεση, έμφυτο ταλέντο αλλά και με σεβασμό στο κείμενο δυο νεαροί ηθοποιοί πλάθουν την ιστορία αυτή σαν πολίτικο γλυκό του κουταλιού μεταφέροντάς μας σε μια άλλη εποχή. Τότε που ο έρωτας δεν ήταν «ψεκάστε, σκουπίστε, τελειώστε» αλλά μια… τυραννία υπέροχη εξ αποστάσεως και μετ’εμποδίων. Συνέχεια