H μάγισσα που έχασε τη δύναμή της

  Μια φορά και ένα καιρό ήταν μια μάγισσα. Ζούσε σ’ ένα σκοτεινό κάστρο. Μαζί της ζούσαν ένας υπηρέτης και ένας μάγειρας. Η μάγισσα ήταν άσχημη με σπυριά, κοντή και με μεγάλη μύτη. Ήθελε να γίνει όμορφη, αλλά δεν ήξερε πως. Είχε χάσει τη δύναμη της. Ζήτησε βοήθεια από τον υπηρέτη της να της βρει τον τρόπο να γίνει όμορφη. Ο υπηρέτης τα χάσε και της είπε:

-Πως μπορώ να σε βοηθήσω μάγισσα μου ; δεν έχω ιδέα.

Και η μάγισσα απάντησε με θυμό και οργή :

-Αν δεν βρεις τον τρόπο θα σε κάνω βάτραχο.

Τι να κάνει ο υπηρέτης, δρόμο πήρε δρόμο άφησε, ψάχνοντας μέσα στο κάστρο να βρει τη λύση. Έψαχνε από δω έψαχνε από κει, έμπαινε σ’ ένα δωμάτιο, έβγαινε, έμπαινε σε άλλο δωμάτιο, ώσπου συνάντησε μια σκάλα που κατέβαινε σε σκοτεινό υπόγειο. Φοβήθηκε και σταμάτησε. Δεν είχε φως. Βρήκε ένα κερί. Κατέβηκε τη σκάλα, ένα βήμα τη φορά. Η πόρτα ερχόταν πιο κοντά. Όσο κατέβαινε, η σκάλα μεγάλωνε και μεγάλωνε. Παντού σκοτάδι. Στους τοίχους αράχνες, σκουλήκια, υγρασία. Ο υπηρέτης τρόμαξε. Σταμάτησε για λίγο και είπε :

-Πως θα φτάσω στην πόρτα ; αυτές οι σκάλες είναι ατελείωτες. Κουράστηκα! Όμως πρέπει να τα καταφέρω!

Έτσι πήρε δύναμη να συνεχίσει. Κατέβαινε, κατέβαινε, ώσπου η σκάλα άρχιζε να ανεβαίνει. Είδε από μακριά φως. Όσο πλησίαζε το φως γινόταν δυνατό. Ξαφνικά, βρέθηκε σ’ ένα φωτεινό δωμάτιο με πολλά παράθυρα κλειστά. Το φως έβγαινε από ένα μαγικό βιβλίο. Ξέχασα να σας πω ότι το μαγικό βιβλίο είχε συνταγές με μαγικά φίλτρα, αλλά ο υπηρέτης δεν ήξερε να διαβάζει. Πήρε το βιβλίο στα χέρια του, έκλεισε τα μάτια του και αποκοιμήθηκε. Ονειρεύτηκε το μάγειρα. Του είπε :

-Πάρε το μαγικό βιβλίο και να το φέρεις σ’ εμένα χωρίς να το δει η κακιά μάγισσα. Θα σε βοηθήσω να φτιάξουμε το φίλτρο.

Ξύπνησε ο υπηρέτης, πήρε το μαγικό βιβλίο και πήγε στο μάγειρα. «Το και το», του είπε, «θα με βοηθήσεις ;»

-Ναι,  θα σε βοηθήσω.

Διαβάζει ο μάγειρας το μαγικό βιβλίο και ανακαλύπτει ότι υπάρχει ένα μαγικό λουλούδι έξω από το κάστρο που κανείς δε γνωρίζει τι λουλούδι είναι. Μόνο ότι είναι κόκκινο, έχει σχήμα καρδιάς και χρειάζεται για να γίνει το φίλτρο. Το φυλάει ένας δράκος. Ο μάγειρας λέει στον υπηρέτη :

-θα πάμε να ψάξουμε το λουλούδι.

Βγήκαν έξω και άρχισαν να ψάχνουν. Ήταν νύχτα με το φεγγάρι ολόγιομο. Το φεγγάρι δάκρυσε. Τα δάκρυα του έπεσαν πάνω στο λουλούδι. Το λουλούδι άνοιξε και η λάμψη του φώτισε όλο το δάσος. Τα δέντρα τότε ξύπνησαν και σχημάτισαν ένα μονοπάτι. Ο μάγειρας και ο υπηρέτης ακολούθησαν το μονοπάτι για να βρουν το λουλούδι. Το βρήκαν, αλλά ξέχασαν ότι το φύλαγε ο δράκος. Ο δράκος όμως για καλή τους τύχη κοιμόταν. Έκοψαν γρήγορα το λουλούδι και έφυγαν.

Έφτιαξαν το μαγικό φίλτρο και το έδωσαν στην μάγισσα να το πιεί. Μόλις το ήπιε, ξαφνικά μεταμορφώθηκε σε μια όμορφη πριγκίπισσα που είχε αιχμαλωτίσει η μάγισσα για πολλά χρόνια. Το κάστρο έγινε ένα όμορφο βασίλειο και έζησαν αυτοί καλά και εμείς καλύτερα…

(Από την ομάδα παραμυθιού παιδιών με αναπηρία, Πάτρα)

*Το σκίτσο είναι του Απόστολου Δομτζίδη.