«Mακτούμπ» της Μαίης Σεβαστοπούλου

   Αλεξανδρινή νοσταλγία και καταχνιά

Δυο αδελφές μιας κάποιας ηλικίας από την Αλεξάνδρεια,  ξεπεσμένες και μοναχικές κατοικούν σ’ ένα διαμέρισμα στα Πατήσια. Η μικρότερη με ψυχολογικά προβλήματα από έφηβη κι η μεγαλύτερη που την προσέχει, εργάζεται σ’ένα τυροπιτάδικο.  Όταν ξαφνικά έρχεται μετά από χρόνια η μεγαλύτερη αδελφή τους από τη Μασσαλία, ένα ανεπούλωτο τραύμα από το παρελθόν, θα τις κάνει άνω κάτω.

Πρόκειται για το τελευταίο έργο της Μαίης Σεβαστοπούλου «Μακτούμπ»  (το γραμμένο, το πεπρωμένο στα αραβικά) που παιζόταν σε σκηνοθεσία δική της έως τα τέλη Μαϊου στο θέατρο «Αλεξάνδρεια», στην πλατεία Αμερικής.

Εργο ώριμης γραφής που διαθέτει λεπτότητα, ευαισθησία, πινελιές χιούμορ, υπαρξιακό και κοινωνικό προβληματισμό. Εχοντας γεννηθεί και μεγαλώσει στην Αλεξάνδρεια, η συγγραφέας γνωρίζει από πρώτο χέρι το μεσοαστικό –μεγαλοαστικό περίγυρο της ελληνικής παροικίας.

Με αγάπη και κατανόηση έχει πλάσει τις τρεις ηρωίδες της. Εγκλωβισμένες στο εθιμικό δίκαιο της κλειστής κοινωνίας εκείνης της εποχής (περίπου τη δεκαετία του ’50), υποταγμένες στην οικογενειακή καταπίεση και τον καθωσπρεπισμό, το φόβο και τις ενοχές για το τι θα πεί ο κόσμος, αν μαθευόταν κάτι επιλήψιμο και κατά συνέπεια κουτσομπολίστικο,  που θα κηλίδωνε το όνομα και την τιμή των γονιών.

Το μυστικό ενός νόθου παιδιού, χαμένου πλέον από τη ζωή, είναι αυτό που βασανίζει τις αδελφές και ιδιαίτερα τη μεγαλύτερη και τη μικρότερη, που εμπλέκονται άμεσα σ’αυτό (καλύτερα όμως να το δείτε το χειμώνα που θα επαναληφθεί με το καλό χωρίς να αναφέρουμε άλλες λεπτομέρειες πάνω σ’αυτό καθώς και το γλυκόπικρο τέλος του).

Ζώντας σ’ένα παρακμιακό παρόν,  γαντζώνονται από το παρελθόν βλέποντας φωτογραφίες,  φέρνοντας στη μνήμη εικόνες, γεύσεις και χρώματα της παιδικής-εφηβικής ηλικίας (το ζαχαροπλαστείο του Πανάγου με τα θεσπέσια παγωτά, τις παραλίες του Αγκάμι και του Σαν Στέφανο, το καζίνο που πήγαινε ο θείος τους, το πέρασμα και η φωνή του γιαουρτά στο δρόμο, τα κινηματογραφικά «ταξίδια», κλπ). «Κολλημένες» στο χτες στην ουσία νοσταλγούν τα νιάτα τους, την ξεγνοιασιά της ανεπανάληπτης αυτής ηλικίας. Δεσμοί αίματος αλλά και του πεπρωμένου.

Παράσταση δωματίου, λιτή κι ατμοσφαιρική με τις τρείς  ηθοποιούς να δίνουν τους καλύτερους εαυτούς τους επί σκηνής.

Η Μαρία Μακρή πλάθει εξαιρετικά τη Φανή, τη φευγάτη, κλειστοφοβική κι ευάλωτη μικρότερη αδελφή που κουβαλάει το ανεπούλωτο τραύμα. Η Δέσποινα Πόγκα υποδύεται εξίσου καλά την βολική και δυναμική μεσαία αδελφή, τη Σάσα. Η Μαίη Σεβαστοπούλου κρατάει το ρόλο της μεγάλης αδελφής, της Ρίτας, που λειτουργεί σαν καταλύτης με την άφιξή της στο σπίτι των δύο. Γοητευτικά τρακαρισμένη κι ενοχική, υποκριτικά και κινησιολογικά,  στην ύστατη προσπάθειά της να συμφιλιωθεί με τις δυο αδελφές της μετά από τόσα χρόνια.